ร้านพรีเมียม…ต้องกล้าพูดว่า “วันนี้ยังไม่ดีพอ”

เมื่อก่อนผมคิดว่า ร้านพรีเมียมคือร้านที่ต้องพร้อมเสิร์ฟทุกอย่างให้ลูกค้าเสมอ แต่พอทำจริง ผมถึงเข้าใจว่า ความพรีเมียมที่แท้จริง บางครั้งคือการกล้าไม่เสิร์ฟ กล้าบอกว่า ปลาตัวนี้วันนี้ยังไม่ถึงจุดที่ดีที่สุด เราขอไม่เอามันขึ้นโต๊ะ ที่ต้องกล้าแบบนั้น ไม่ใช่เพราะอยากทำตัวเข้าถึงยาก แต่เพราะการเสิร์ฟของที่เราเองยังไม่มั่นใจ มันคือการลดมาตรฐานที่ลูกค้าไว้ใจเราไว้ เหมือนช่างฝีมือที่ยอมทุบงานทั้งชิ้นทิ้ง เพราะเห็นตำหนิเล็ก ๆ ที่คนอื่นมองไม่เห็น เขาไม่ได้ทำเพื่อให้ดูเท่ แต่เพราะเขารู้ว่าถ้าปล่อยผ่านครั้งนี้ ครั้งต่อไปก็จะปล่อยง่ายขึ้นเรื่อย ๆ มาตรฐานที่แท้จริง จึงไม่ได้วัดตอนทุกอย่างพร้อม แต่วัดตอนที่เรามีเหตุผลจะปล่อยผ่าน แล้วเลือกที่จะไม่ ครั้งหน้าถ้าเจอร้านที่บอกว่า "วันนี้ตัวนี้ขอไม่เสิร์ฟนะครับ" ลองดีใจแทนตัวเองดูครับ เพราะนั่นคือสัญญาณว่า ทุกอย่างที่เขาเสิร์ฟ เขามั่นใจกับมันจริง ๆ ความน่าเชื่อถือ สร้างจากสิ่งที่เรากล้าปฏิเสธ พอ ๆ กับสิ่งที่เรากล้านำเสนอ ถ้าเห็นด้วยกับมาตรฐานแบบนี้ คอมเมนต์ "เห็นด้วย" ไว้หน่อยครับ

← บทความทั้งหมด สำรองที่นั่ง →